Artykuł
Jak działają kluby czytelnicze? Odpowiadamy na najczęstsze pytania związane z pracą wolontariatu czytelniczego w ramach klubów czytelniczych.
Kluby czytelnicze powstają w całej Polsce w szkołach na każdym etapie edukacji. W klasach I-III uczniowie i uczennice bywają zarówno odbiorcami programu (działań starszych od nich wolontariuszy i wolontariuszek), jak i sami prowadzą zajęcia wolontaryjne dla przedszkolaków i młodszych klas. Dotyczy to zwłaszcza trzecioklasistów, dla których wcielenie się w ekspertów w czytaniu i wyborze lektur bywa bardzo emocjonujące i daje powody do dumy. Kluby prowadzą także starsze klasy szkoły podstawowej oraz szkół ponadpodstawowych.
Kluby czytelnicze działające jako koła wolontariatu czytelniczego promują czytelnictwo, same rozmawiają o książkach, ale też uczą się pracy metodą projektu. Dzięki temu uczniowie i uczennice mają szansę na rozwój takich kompetencji organizacyjnych, związanych ze współpracą oraz z krytycznym myśleniem, analizą tekstów kultury i prezentacją.
Jeśli zapoznaliście się z publikacją PoczytajMy, na pewno wiecie już, że projekt ma swoje etapy do pokonania – diagnozę potrzeb (co i komu będziecie czytać), stworzenie harmonogramu, poszukiwanie sojuszników (osób, które pomogą wam w realizacji), podział pracy. To teoria, ale jak w praktyce wygląda praca w klubie czytelniczym?
Czy grupa może się zmieniać?
W pracy metodą projektu dobra jest stałość. Grupa umawia się na określony harmonogram, dzieli się zadaniami itd. Może się jednak zdarzyć, że ktoś zechce do Was dołączyć lub jakaś osoba będzie musiała zrezygnować. W tym konkretnym projekcie jest to możliwe. Pamiętajcie tylko, by po każdej zmianie osobowej sprawdzić, czy wszystkie zadania są rozdzielone i czy ten podział jest adekwatny do waszej sytuacji.
Czy musimy czytać te książki, które dostaliśmy?
Tak i nie. Tak, jeśli dostajecie informację, że dana książka musi być przeczytana przez wszystkich (wtedy dostajecie też do niej jakiś scenariusz lub wytyczne). Do tego być może dołączone będą książki dla waszej inspiracji, ale nie obowiązkowe. Możecie też zdecydować się na własne książki.
Jak wybrać książkę do czytania?
Przede wszystkim wybierzcie taką, którą lubicie i polecacie. Książka powinna być dostosowana do wieku odbiorców, za łatwa ich znudzi, zbyt trudna zmęczy. Jeśli chcecie poruszyć jakiś bardzo trudny temat, np. śmierci, zapytajcie najpierw opiekunów lub opiekunki grupy młodszej, co o tym sądzą – nie wiecie, z czym mierzą się wasi młodsi koledzy i koleżanki i czy taka sytuacja nie byłaby dla nich krzywdząca. Upewnijcie się, że dla wszystkich ten temat jest odpowiedni. Weźcie też pod uwagę, czy jesteście w stanie wymyślić zabawy i aktywności oparte na danej książce.
Czy każdy musi czytać?
Nie. Projekt wymaga wielu umiejętności – technicznych i artystycznych, pomysłów, być może oprawy muzycznej. Przydaje się też dobry fotograf lub filmowiec. Ktoś czytać powinien – ale kto, to już zależy od was.
Jak wymyślić scenariusz spotkania?
To także macie opisane w publikacji. Pamiętajcie tylko, że dobry scenariusz ma zawsze te podstawowe części: cel spotkania (np. porozmawianie o relacjach z dziadkami i starszymi członkami rodziny na podstawie książki Elmer i dziadek Eldo), wstęp (krótka zabawa, pytania lub zabawy naprowadzające na treść książki np. co miłego lubicie robić z dorosłymi?), czytanie książki (można do tego włączyć dzieci), zabawy związane z książką (np. odegranie niektórych scenek, które były w książce, zabawa detektywistyczna, plastyczna itd.), podsumowanie (rozmowa lub rysunek).
Co zrobić po każdym spotkaniu?
Przede wszystkim zastanówcie się, co się udało, a co okazało się nienajlepszym pomysłem. Być może źle oszacowaliście czas lub zabawa nie pasowała do tematu? A może wszystko było dobrze, ale teraz dodalibyście jakieś nowe elementy. Spiszcie to i wykorzystajcie wnioski podczas wymyślania kolejnych spotkań.
Materiały do przeniesienia do biblioteki i podlinkowania tu (pierwsze 3 jeśli można tylko 3, 2-4, jeśli publikacja zostanie podlinkowana w tekście. Ale wszystkie linki powinny być w bibliotece):
- Link do publikacji programowej.
